சில நொடிகள் இருவருமே ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். அந்த மௌன நொடிகளைக் கலைக்க அவள்தான் முதலில் புன்னகைத்தாள்.
"வாட் அண்ணா?"
"என்ன பேபி?"
"அப்படி பாக்கறிங்க என்னை?"
"இல்ல.. நெசமா.. இன்னிக்கு நீ செம்ம அழகா இருக்க. எனிதிங் ஸ்பெஷல்? "
"நத்திங் அண்ணா."
"என்னமோ இருக்குனு என் மனசு சொல்லுது. பட்.. யூ லுக் ஸோ க்யூட்"
"தேங்க் யூ அண்ணா. பட் நீங்க நினைக்கிற மாதிரி எதுவுமே இல்ல"
"ஓகே. லீவ் இட்.."
"ஏன் அண்ணா உங்களுக்கு அப்படி தோனுது?"
"தெரியலை பேபி"
"நம்பிட்டேன்" அழுத்திச் சொன்னாள்.
"என்ன நம்பிட்டே?"
"நீங்க சொன்னதை"
"வொய் பேபி..?"
"நீங்கதான்.. இப்ப கொஞ்ச நாளா சரியில்ல"
"புரியல?"
"நீங்க என்னை பாக்கற பார்வை.."
"வாட்..?"
"நான் கவனிச்சிட்டுதான் வரேன். யூ லுக் மீ.. சம்திங் சம்திங்.."
"பேபி...."
"என்னை லவ் பண்றிங்களா என்ன?"
"ஓ.. நோ.."
"டோண்ட் லை.. அண்ணா. எனக்கு தெரியும்."
"உஸ்ஸ்ஸ்..."
"என்ன உஸ்ஸ்ஸு..? என் மேல உங்களுக்கு லவ் இல்லேனு உங்க நெஞ்சுல கை வெச்சு சொல்லுங்க பாப்பம்?"
அவள் சொல்வது பொய்யல்ல. உண்மைதான். ஆனால் இது அவள் சொல்வதைப் போல லவ் இல்லை. அவளது அழகு என்னை அடித்து வீழ்த்துகிறது. அவள் எனக்கு கிடைக்க மாட்டாளா என்கிற ஏக்கத்தின் வெளிப்பாடு..!!
"சொல்லுங்க அண்ணா?"
"யெஸ் பேபி.. எப்படி கண்டு புடிச்சே?"
"உங்களை சின்ன பொண்ணா இருக்கப்ப இருந்து பாக்கறேன். எனக்கு தெரியாதா?"
"ஸாரி பேபி.. சம்டைம்ஸ்.. நீ என்னை ரொம்ப இம்ப்ரஸ் பண்ணிர்ற"
"ம்கூம்..?"
"உன்ன பாக்கப் பாக்க உன் மேல எனக்கு எக்கச்சக்கமா லவ் வருது"
"அண்... ணா..!!"
"எஸ் பேபி... ஐ லவ் யூ..!!"
நிலாவினி என்னை உற்றுப் பார்த்தாள். நானும் அவள் கண்களையே உற்றுப் பார்த்தேன்.
"அண்ணா.. இது உங்களுக்கே ரொம்ப ஓவரா தெரியல?"
"வொய் பேபி?"
"உங்க ஏஜ் என்ன? என் ஏஜ் என்ன?"
"சொல்லு.. உன் ஏஜ் என்ன?"
"உங்களுக்கே தெரியும் "
"சரி.. என் ஏஜ் என்ன? "
"தர்ட்டி"
"சே.. தப்பு பேபி"
"அப்புறம்? "
"தர்ட்டி டூ.." என்றேன்.
'பக்' கெனச் சிரித்தாள். அந்தச் சிரிப்பில் அவளின் பருவக் காய்கள் அதிர்ந்து நின்றன.. !!
மீண்டும் நிலாவினி மொபைலுக்கு மெசேஜ் வந்தது. குனிந்து அதை படித்து விட்டு என்னைப் பார்த்தாள்.
"சே.. இந்த மொபைல் என்னை ரொம்ப டென்ஷன் பண்ணுது" என்றாள்.
"ஏன் பேபி?"
"பழைய மொபைல்ணா.. அப்பாவோடது. த்ரி ஜீ.. ரொம்ப ஸ்லோ.. புது மொபைல் கேட்டா வாங்கித் தர மாட்டேங்குறாரு"
"படிக்கற பொண்ணுக்கு எதுக்குனு நெனைச்சிருப்பாரு"
"நெட் ஸ்பீடு இருந்தா எவ்ளோ டவுட் க்ளியர் பண்ணலாம் தெரியுமா? இந்த டப்பா செல்லை வெச்சிட்டு நெட் யூஸ் பண்ணனும்னாலே வெறுப்பா இருக்கு"
"அப்போ புது மொபைல் கேளு"
"கேட்டேன். அதெல்லாம் வாங்கி தர முடியாது. இதைத்தான் யூஸ் பண்ணனுங்கறாரு. கீழ போட்டு ஒடைச்சிரலாமானு ஒரொரு தடவை தோணும்"
"ஒடைச்சிறேன். அப்பறம் புதுசு கிடைக்குமில்ல?"
"ம்ஹம்.. அப்பயும் பழசுதான் ஏதாவது வாங்கி தருவாரு. கஞ்சப் பிசினாரி அப்பா" அவள் கோபமாக தன் அப்பாவைத் திட்டுவதைக் கேட்டு நான் சிரித்தேன்.
"எனக்கு உங்களது மாதிரி போர் ஜி மொபைல் வேணும்.. ஆனா எப்படி வாங்கறதுன்னுதான் தெரியல"
"பாட்டிகிட்ட கேளு"
"பாட்டியா? நல்லா சொன்னிங்க போங்க. அந்த கெழவிக்கு நான் மொபைல் யூஸ் பண்றதே புடிககாது"
"ஓ..."
சிறிது தயங்கி விட்டுக் கேட்டாள்.
"அண்ணா.. நீங்க எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணக் கூடாதா?"
"நான் எப்படி ஹெல்ப் பண்றது?"
"உங்க மொபைலை எனக்கு குடுத்துருங்களேன்."
"அப்ப எனக்கு? "
"என் மொபைலை தரேன்"
"ஹ்ஹா.. நீயே அது டப்பா செல்லுனு சொல்லிட்ட?"
"ஓகே. வேற நியூ மொபைல் வாங்கிக்கோங்க. இதை கடைல வித்து வர காச வெச்சிக்கோங்க"
"நீ மொபைல மாத்தினத உங்கப்பா கேட்டா என்ன சொல்லுவ?"
"இது கீழ விழுந்து ஒடஞ்சு போச்சு. என் பிரெண்டோட அப்பாவோடது சும்மா இருக்குன்னு குடுத்தாங்கனு பொய் சொல்லிக்குவேன்" என்று சிரித்தாள்.
"ஹோ.. இந்த நிலா ரொம்ப நல்ல பொண்ணு.. பொய்யே சொல்ல மாட்டானு சொன்ன மாதிரி இருந்துச்சு?"
"அது வேற.. இது வேறண்ணா.."
"ஓகே பேபி.. தரேன்."
"தேங்க்க்க் யூ.. வெரி மச் அண்ணா.."
"நாளைக்கு தரட்டுமா?"
"ந்நோ ப்ராப்ளம்..!! தேங்க் காட்.. இந்த டப்பா செல்லுகிட்டேருந்து எனக்கு விடுதலை" அவள் ஆனந்த மகிழ்ச்சியில் சொல்லி முடிக்க கீழிருந்து அவளது பாட்டி அவளை அழைத்தாள்.
"வரேன் பாட்டி" எனக் கத்தியவள் என்னைப் பார்த்து..
"ரொம்ப ரொம்ப தேங்க்ஸ் அண்ணா. பாட்டி கூப்பிடறாங்க நான் போறேன். பை.." எனக் கையசைத்து டாடா காட்டி விட்டு வேகமாக கீழே ஓடினாள் நிலாவினி.
No comments:
Post a Comment