மாலை நேரம். சூரியன் மேற்கில் மறையத் துவங்கியிருந்தான். என் வீட்டு மொட்டை மாடியில் நான் காற்று வாங்கியபடி நின்றிருந்த போது என் பக்கத்து வீட்டு மொட்டை மாடியில் கையில் மொபைலுடன் திடுமெனத் தோன்றினாள் நிலாவினி.. !!
கையில் இருந்த மொபைலில் எதையோ டைப் செய்தபடி குனிந்து கொண்டே வந்தவள் சட்டென என்னை நிமிர்ந்து பார்த்துப் புன்னகைத்தாள். வழக்கம் போல அவளின் வசீகரமான புன்னகையில் நான் மனம் லயித்தேன். புன்னகையில் நெகிழும் அவளின் கன்னக் குழிகளை அருகில் பார்க்க ஆசையாக இருந்தது.. !!
"ஹாய் அண்ணா"
"ஹாய் பேபி"
"ஃப்ரீயா நின்னுட்டிங்க போல?"
"யா..!! நீ?''
"நான் இப்போதான்ணா காலேஜ் விட்டு வந்தேன்."
"ம்ம்.. வந்ததுமே சாட்டிங் போலருக்கு?"
"ஹ்ஹா.. இல்லண்ணா.. என் பிரெண்டு சாட் வாட்ஸப்ல வந்தா..."
"பாட்டி இருக்காங்களா வீட்ல?"
"ம்ம்"
"பிரெண்டுதானே.? அப்ப வீட்ல இருந்தே வாட்ஸப்புல பேசலாமே?''
"அவ்ளோதான். வந்ததுமே ஆரம்பிச்சிட்டியானு திட்டுவாங்க"
"ஸோ.."
"அண்ணா... பாய் பிரெண்டு கிடையாது. கேர்ள் பிரெண்டுதான். என் க்ளோஸ் பிரெண்டு. அதுக்கே பாட்டி திட்டுவாங்க"
"ஓகே. கன்டினியூ"
"தேங்க் யூ அண்ணா"
அவள் மேற்கு சுவரில் ஒரு இடத்தில் நின்றாள். என்னை மறந்து தனது இரண்டு கை விரல்களையும் உபயோகித்து படபடவென டைப் செய்தாள். அவள் விரல்கள் கீ போர்டில் விளையாடும் வேகம் கண்டு நான் வியந்தேன்.. !!
நிலாவினி. கல்லூரி முதல் வருடம். நல்ல நிறம். வட்ட முகம். குட்டி மூக்கு. சிப்பி வாய். ஆப்பிள் கன்னங்கள். சிரிக்கும் போது கன்னத்தில் அழகாய் குழி விழும். அம்சமான உடலமைப்பு. ஆனால் குள்ளம். ஒரு நான்கரை அடி உயரமிருப்பாள். அவள் உடலின் தோற்றத்தை மிஞ்சி விடாத அளவில் நன்றாக புடைத்து வரும் அம்சமான சாத்துக்குடி மார்புகள்.
அவளின் அப்பா. அம்மா ஊரில் இருக்க.. இவள் இங்கு பாட்டி வீட்டில் தங்கி காலேஜ் போய் வருகிறாள். பக்கத்து வீடு என்பதால் எனக்கு நல்ல பழக்கம். அவளும் அவள் பாட்டியும் அடிக்கடி என் வீட்டுக்கு வந்து செல்வார்கள்.. !!
சில நிமிடங்களுக்குப் பின் மொபைலில் இருந்து நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தாள். பளிச்செனப் புன்னகைத்தாள்.
"ஆபீஸ் போகலையா அண்ணா?"
"இல்ல பேபி"
"ஏன் அண்ணா?"
"மார்னிங் லைட்டா ஃபீவரிஸா இருந்துச்சு... ஸோ லீவ் போட்டுட்டேன்"
"இப்போ எப்படி இருக்கு? "
"ஃபைன்.."
மாடிச் சுவர் ஓரமாக எனக்கு நேராக வந்தாள். இளஞ் சிவப்பு சுடிதாரில் மாலை இள வெயில் பட்டு அவளின் முகமும் கன்னங்களும் சோபையான தோற்றம் காட்டியது. மார்பில் இருக்கும் துப்பட்டாவை மேலே ஏற்றி விட்டிருந்தாள். துப்பட்டா மறைக்காத அவளின் சாத்துக்குடி கனிகள் என்னை நேராக நோக்கின.. !!
"அப்பறம் அண்ணா.." என்றாள்.
"பேபி.. இன்னிக்கு ரொம்ப க்யூட்டா இருக்க"
"தேங்க் யூ அண்ணா"
"நீ லவ் பண்ணிட்டு இருக்கியா என்ன?"
"ந்நோ... இல்ல அண்ணா.."
"பட்... உன் முகம் ரொம்ப ப்ரைட்டா இருக்கு. நீ நோ சொல்றப்ப.. !!"
நிலாவினி அழகாய் புன்னகைத்தாள். அவளின் கண்ணோரங்கள் சுருங்கின. முகத்தில் தவழும் ஒன்றிரண்டு முடிகளை வலது கையில் எடுத்து காதோரம் விட்டாள். ஒரு காலை ஊன்றி மறு காலை உயர்த்தி சுவரின் பாதியில் வைத்து முழங்காலை சுவற்றில் அழுத்தி பேலன்ஸ் செய்து இடுப்பை வளைத்து ஒயிலாக நின்றாள். அவள் இடுப்பின் வளைவில் படு கவர்ச்சி தெரிந்தது.. !!
"பொய் சொல்லாதே பேபி.. யூ ஆர் இன் லவ்"
"ந்நோ அண்ணா. மதர் ப்ராமிஸ் அப்படி எல்லாம் இல்ல" வெட்கத்தில் அவள் கன்னங்கள் ஜொலிப்பதை போலிருந்தன.
"நம்பலாமா?"
"ஷ்யூர்..!! நம்புங்க அண்ணா.. ப்ளீஸ். நான் ரொம்ப நல்ல பொண்ணு"
"இல்லையே உங்க பாட்டி உன்னைப் பத்தி நிறைய கம்ப்ளைண்ட் பண்றாங்களே.. நீ சொன்ன பேச்சே கேக்கறதில்ல.. அப்படி இப்படின்னு..?"
"ஹ்ஹா.. ஹா.. அவங்க ப்ராப்ளமே வேற அண்ணா. நான் வீட்டு வேலை சரியா செய்யறதில்லேனு திட்டுவாங்க. நான் அவங்க சொல்றதை எல்லாம் செஞ்சிட்டிருந்தா நான் எப்படி மார்க் எடுக்கறதாம்?"
'டிங்' என அவள் மொபைல் சத்தம் கொடுத்தது. உடனே தலை குனிந்து மொபைலைப் பார்த்தாள். ஏதோ ஒரு பட்டனை அழுத்தினாள். நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தாள்.
"எங்க கிரேண்ட்மா சொல்றது எல்லாம் நம்பாதிங்க அண்ணா"
"வேற யாரு சொல்றதை நம்பலாம்?"
"இந்த நிலா சொல்றதை நம்புங்க. நான் உண்மை மட்டும்தான் பேசுவேன்"
"ஸோ க்யூட்.. !! பட்.. இப்ப சொல்லு.. உனக்கு மெசேஜ் பண்றது யாரு. வாட்ஸப்புல..?"
"என் பிரெண்டுனு சொன்னேனே அண்ணா"
"பாய் பிரெண்டு?"
"ந்நோ அண்ணா.. கேர்ள்.. !! நம்புங்க.. ப்ளீஸ்..!!"
"நான் பாக்கலாமா?"
"ஓஓ.. யெஸ்ஸ்..."
"எங்கே காட்டு?"
என்னை நம்ப வைக்க அங்கிருந்து மொபைலை உயர்த்திக் காட்டினாள். அதில் இருந்த எழுத்துக்கள் எதுவும் எனக்கு புலனாகவில்லை.. !!
"குட்டியா தெரியுது பேபி"
"நான் பொய் சொல்லலை அண்ணா"
"ஓகே. நம்பறேன்"
"தேங்க்ஸ்..!!" ஹப்பாடா.. என்பதைப் போல ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டாள் நிலாவினி.
No comments:
Post a Comment